|
Today's News
Cover Story
New & Trend
Indochina Vision
GMS in Law
Mekhong Stream
Special Report
World Monitor
on globalization
Beyond Green
Eco Life
Think Urban
Green Mirror
Green Mind
Green Side
Green Enterprise
Entrepreneurship
SMEs
An Oak by the window
IT
Marketing Click
Money
Entrepreneur
C-through CG
Environment
Investment
Marketing
Corporate Innovation
Strategising Development
Trading Edge
iTech 360°
AEC Focus
Manager Leisure
Life
Order by Jude
The Last page
ตีพิมพ์ใน นิตยสารผู้จัดการ ฉบับ พฤศจิกายน 2547
|
 |
มหาวิทยาลัยธุรกิจของอินเดียกำลังดึงดูดบริษัทยักษ์ใหญ่ทั่วโลกให้มาเลือกหาบัณฑิต MBA
มหาวิทยาลัยธุรกิจของอินเดีย ซึ่งในอินเดียจะเรียกว่า "สถาบันการบริหาร" (Indian Institutes of Management : IIM) กำลังเริ่มมีชื่อเสียงว่าเป็นมหาวิทยาลัยธุรกิจที่จัดอยู่ในกลุ่มที่ดีที่สุดในโลกได้ ทุกๆ ปีบริษัทระดับยักษ์ใหญ่ข้ามชาติอย่าง Goldman, J. P Morgan, Boston Consulting Group และ Procter & Gamble ต่างมาที่อินเดียเพื่อมองหาผู้บริหารระดับ junior และเห็นว่าบัณฑิต IIM ได้รับการเตรียมพร้อมอย่างดีไม่แพ้บัณฑิต MBA จากที่อื่นๆ ในโลก โดยเฉพาะด้านคุณธรรม
นักศึกษาอินเดียกำลังเปลี่ยนใจเรียน MBA ที่บ้านแทนเดินทางไปต่างประเทศ เพราะขณะนี้อินเดียมีทุกอย่างที่ตะวันตกมีความเจริญทางเศรษฐกิจอินเดียกำลังรุ่งเรืองอย่างเต็มที่ ทั้งในด้านเทคโนโลยี การผลิต และสินค้าอุปโภคบริโภค ทำให้สามารถ เสนองานค่าตอบแทนสูงมากมายให้แก่บัณฑิต MBA
นอกจากนี้ IIM ที่จัดว่าอยู่ในระดับ cream ของอินเดีย ซึ่งมีอยู่กว่า 10 แห่ง โดยมี IIM Ahmedabad เป็นอันดับหนึ่ง ยังสามารถดึงดูดนักศึกษาชาวอินเดีย ที่เกิดและเติบโตในต่างแดน ให้กลับมาเรียนที่บ้านเกิดได้อีกด้วย นักศึกษา "สมองไหล" เหล่านี้ต่างเห็นว่า การเรียน MBA ในอินเดียเป็นเรื่องที่ท้าทาย และมีสิ่งที่ไม่มี MBA ที่ไหนจะสู้ได้ นั่นคือการทำ coursework ในสภาพแวดล้อมทางสังคมและเศรษฐกิจของอินเดีย ซึ่งรวมถึงการไปใช้ชีวิตในถิ่นชนบทห่างไกลของอินเดียกับชาวบ้านที่ยากจน โดยนักศึกษาเห็นว่า ความยากจนเป็นปัญหา ของประเทศนี้ และในฐานะผู้จัดการ ก็จะต้องเข้าถึงปัญหานี้ให้ถึงแก่น
อย่างไรก็ตาม มหาวิทยาลัยธุรกิจของ อินเดียก็มีข้อจำกัดหลายอย่าง IIM ขาดแคลน เงินทุนที่จะนำไปว่าจ้างอาจารย์ค่าตัวแพงหรืออาจารย์ที่ชนะรางวัลโนเบล เหมือนอย่างสหรัฐฯ นอกจากนี้ยังเป็นมหาวิทยาลัยของรัฐ ซึ่งข้อดีคือทำให้ค่าเล่าเรียนถูกเพียง 7,000 ดอลลาร์ตลอด 2 ปี เนื่องจากได้เงินอุดหนุนจากรัฐ แต่ข้อเสียก็มีมากมายคือ IMM ไม่สามารถจะรับเงินทุนจากภาคเอกชน ในการทำวิจัยหรือว่าจ้างอาจารย์ดีๆ ได้ โดย ไม่ได้รับอนุญาตจากรัฐ นอกจากนี้ยังทำให้ IMM ตกอยู่ใต้อิทธิพลของการเมือง ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อนโยบายของมหาวิทยาลัย
นอกจากนี้ คุณภาพของบัณฑิต IMM ซึ่งส่วนใหญ่จบปริญญาตรีทางด้านวิศวกรรม ยังด้อยในด้านทักษะการบริหารและการตลาด รวมทั้งทักษะการประกอบการ การที่อินเดียมีประวัติศาสตร์การเป็นธุรกิจที่ควบคุมโดยรัฐ ทำให้บัณฑิตยังคงเห็นว่า งานกินเงินเดือนเป็นงานที่มีเกียรติที่สุด ผลสำรวจในอินเดียพบว่า มีเพียง 1 ใน 10 คนของนักศึกษา IIM เท่านั้น ที่ต้องการเริ่มต้นธุรกิจของตนเอง
แต่อินเดียน่าจะเอาชนะข้อจำกัดนี้ได้ เนื่องจากอินเดียได้เข้าสู่กระแสโลกาภิวัตน์มากขึ้น และมหาวิทยาลัยธุรกิจก็จะต้องปรับ ตัวให้เป็นสากลมากขึ้นตามไปด้วย
|
|
 |
|
|