|
Today's News
Cover Story
New & Trend
Indochina Vision
GMS in Law
Mekhong Stream
Special Report
World Monitor
on globalization
Beyond Green
Eco Life
Think Urban
Green Mirror
Green Mind
Green Side
Green Enterprise
Entrepreneurship
SMEs
An Oak by the window
IT
Marketing Click
Money
Entrepreneur
C-through CG
Environment
Investment
Marketing
Corporate Innovation
Strategising Development
Trading Edge
iTech 360°
AEC Focus
Manager Leisure
Life
Order by Jude
The Last page
ตีพิมพ์ใน นิตยสารผู้จัดการ ฉบับ สิงหาคม 2547
|
 |

เมื่อครั้งที่ห้างไดมารูเฟื่อง ชาวไทยได้สัมผัสเครื่องพอร์ซเลนของญี่ปุ่นยี่ห้อนอริตาเก้ (Noritake) ผู้มีอันจะกินรีบรุดไปซื้อเครื่องถ้วยชามเนื้อบางและลวดลายดอกไม้สวยกระจุ๋มกระจิ๋มหากหลาย คนซื้อแล้วไม่ได้ใช้ เครื่องพอร์ซเลนนอริตาเก้จึงสถิตในตู้โชว์ห้องรับแขก ให้รู้ว่ามีรสนิยมวิไล หรือหากใช้ก็จะล้างทำความสะอาดเอง ไม่ไว้ใจแม่บ้านที่ไม่รู้ราคา ตกเป็นทาสของวัตถุไปโดยปริยาย
ชาวไทยมักจะตื่นเต้นว่าบ้านโน้นบ้านนี้ใช้แต่แก้วคริสตัล เพียงเพราะเครื่องแก้วคริสตัล ราคาแพง และบอกฐานะผู้ใช้ หากไม่ได้พลอย ตื่นเต้นไปด้วย เพราะได้สัมผัสเครื่องถ้วยชามชั้นดีของฝรั่งเศส ตลอดระยะเวลาสามสิบปีที่ทำงานกับชาวเทศ เป็นเครื่องใช้บนโต๊ะอาหาร ที่รัฐเป็นผู้จัดหาให้ และสั่งผลิตโดยเฉพาะจากแหล่งผลิตที่เป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นได้ตระหนักว่า เครื่องใช้บนโต๊ะอาหารเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมและศิลปะความเป็นอยู่ของชาวฝรั่งเศส
เครื่องใช้บนโต๊ะอาหารชั้นหรูของฝรั่งเศสมีหลากยี่ห้อ คริสตัลมีลาลิค (Lalique) โดม (Daum) บัคการาต์ (Baccarat) แซงต์-หลุยส์ (Saint-Louis) แบร์นาโดด์ (Bernadaud) เป็นต้น เครื่องพอร์ซเลนจากเมืองลิมอจส์ (Limoges) หรือแซฟวร์ (Sevres) ในยี่ห้อ ต่างๆ เช่น คริสตอฟล์ (Chritofle) ปิแอร์ เฟรย์ (Pierre Frey) อาวิลองด์ (Haviland) เดซูลิแอร์ (Deshoulieres) กี ดูแกรน (Guy Dugrenne) เป็นต้น ส่วนเครื่องเงินนั้น ปุยฟอร์กาต์ (Puiforcat) เป็นเลิศ
ที่น่าสังเกตคือแบรนด์เนมแฟชั่นหลายยี่ห้อผลิตสินค้าเครื่องใช้บนโต๊ะอาหารด้วย มีตั้งแต่แบรนด์เนม ชั้นสูงและระดับกลาง เชื่อว่าแบรนด์เนมที่ติดตลาดอยู่เสมอจะหันมาผลิตเครื่องใช้บนโต๊ะอาหารเพิ่มขึ้น ด้วยว่าผู้ที่ติด "ยี่ห้อ" มีอยู่ทั่วไปในโลก อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันธุรกิจเครื่องใช้บนโต๊ะอาหารกำลังประสบปัญหา มิไยที่ "ยี่ห้อ" จะเป็นเครื่องหมายรับประกันคุณภาพ
ฌอง-หลุยส์ ดูมาส์ (Jean-Louis Dumas) ประธานกลุ่มแอร์แมส (Hermes) กล่าวระหว่างการประชุมผู้ถือหุ้นประจำปีว่า ธุรกิจเครื่องใช้บนโต๊ะอาหาร ย่ำแย่ ทั้งนี้ดูจากผลประกอบการปี 2003 ของกลุ่มในธุรกิจด้านนี้กล่าวคือ ธุรกิจเครื่องเงินยี่ห้อ Puiforcat ลดลง 51% คริสตัล Saint Louis ลดลง 19% และเครื่องใช้บนโต๊ะอาหารยี่ห้อ Hermes ลดลง 10% อย่างไรก็ตาม ผลประกอบการของกลุ่มแอร์แมสไม่ได้เลวร้ายที่สุด ด้วยว่าบริษัทผลิตเครื่องพอร์ซเลน เครื่อง เงิน และคริสตัลต่างยื่นขอปรับโครงสร้างหนี้กันแทบทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นยี่ห้อ Haviland หรือ Deshoulieres ยี่ห้อพอร์ซเลนเมืองลิมอจส์ หรือคริสตัล Daum ของปารีส Christofle และ Guy Dugrenne ขาดทุนสูงมาก จนต้องเปลี่ยนตัวผู้บริหาร Lalique และ Ercuis ไม่อยู่ในข้อยกเว้น ส่วน Baccarat นั้นพยุงตัวได้หลังจากปรับโครงสร้างและโละพนักงานออกจำนวนหนึ่ง
การถล่มตึกเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ในกรุงนิวยอร์กเมื่อวันที่ 11 กันยายน 2001 ส่งผลกระทบถึงธุรกิจสินค้าหรูทุกประเภท รวมทั้งเครื่องใช้บนโต๊ะอาหารด้วยว่าจำนวนนักท่องเที่ยวลดน้อยลง ประกอบกับค่าเงิน ดอลลาร์อ่อนตัวลงมากเมื่อเทียบกับเงินยูโร แม้เมื่อสินค้าหรูประเภทแฟชั่น เครื่องหนังและเครื่องประดับ ค่อยๆ ฟื้นตัว หากสภาพการณ์ของเครื่องใช้บนโต๊ะอาหารไม่ได้กระเตื้องขึ้นด้วย
เครื่องใช้บนโต๊ะอาหารยี่ห้อหรูนั้นอยู่ได้ด้วยการสั่งผลิตจากมหาเศรษฐีอาหรับและตะวันออก อีกทั้งพึ่งพารายการของขวัญวันแต่งงาน ทว่าผู้ผลิตไม่ได้ตระหนักว่าการบริโภคของคนในปัจจุบันได้เปลี่ยนไปแล้ว เครื่องใช้บนโต๊ะอาหารยี่ห้อดังทั้งหลายมีรูปแบบที่ (คลาสสิก) ไม่ทันสมัยในสายตา ของคนรุ่นใหม่ที่หาซื้อสินค้าที่ทนทานและราคาไม่สูงนัก เพื่อที่จะได้เปลี่ยนใหม่ได้อย่างสะดวกใจ จานยี่ห้อแอร์แมสราคา 100 ยูโร ยี่ห้อ Bernadaud หรือ Haviland ราคา 25-30 ยูโร ในขณะที่สินค้าจากเอเชียราคาเพียง 10 ยูโร แก้วสลักลายจากเอเชียราคาประมาณ 15 ยูโร ในขณะที่แก้วคริสตัลยี่ห้อ Baccarat ราคาแพงกว่าถึงสิบเท่า จึงไม่แปลกใจที่เห็นชาวฝรั่งเศสไปหาซื้อเครื่องถ้วยชามย่านคนจีน
สินค้าจากเอเชียนอกจากจะราคาถูกแล้ว ยังมีดีไซน์สวยแปลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อกระแส "เซน" มาแรง แบรนด์ เนมฝรั่งเศสที่ผลิตเครื่องใช้บนโต๊ะอาหารจำต้องหาแนวทางต่อสู้ ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่าย ด้วยว่าค่าแรงในการผลิตจานจากลิมอจส์นั้นสูงเป็น 60% ของราคาสินค้า ผลประกอบการของธุรกิจ เครื่องใช้บนโต๊ะอาหารสูงถึง 2.5 พันล้านยูโร แต่พอร์ซเลนเมืองลิมอจส์มีส่วนแบ่งไม่ถึง 100 ล้านยูโร เป็นยี่ห้อ Bernadaud 42 ล้านยูโร และ Deshoulieres 32 ล้านยูโร
Cristal d'Arques ผลิตคริสตัลราคาถูก วางขาย ตามห้างสรรพสินค้า มีผลประกอบการ 1.35 พันล้านยูโร และหันมาจับยี่ห้อหรูด้วยการซื้อกิจการของเครื่องแก้วเมืองเวนิสชื่อ Salviati และซื้อกิจการบริษัทอเมริกันชื่อ Misaka และ Eneriz ของสเปน รวมทั้งบริษัท Fliba ของฝรั่งเศส
ในทางตรงข้าม แอร์แมสพอใจที่จะคงความ "พิเศษ" อย่างเดิม ด้วยคิดว่าเศรษฐีใหม่เกิดขึ้นทุกวันในโลก และต้องการสินค้าหรูไปเคียงกาย แอร์แมสจึงไม่คิดขยับราคาลงเพื่อดึงลูกค้า แต่หันมาพัฒนาด้านการออกแบบมากกว่า ทั้งในด้านเครื่องเงิน คริสตัลและพอร์ซเลน
ในทำนองเดียวกัน Baccarat จ้างดีไซเนอร์เพื่อออกแบบให้หลากหลายขึ้น ในปี 2003 คริสตัล Daum ขาดทุน 5 ล้านยูโร จึงขายยี่ห้อ Cristal de Sevres ทิ้งและลดจำนวนพนักงานสองครั้งด้วยกัน
ชาวฝรั่งเศสนิยมเชิญแขกมารับประทานอาหารที่บ้านมากกว่าไปตามร้านอาหาร ผลการสำรวจความคิดเห็นพบว่าชาวฝรั่งเศส 58% ยังนิยมใช้เครื่องถ้วยชาม และเครื่องแก้วสวยๆ 53% ให้ความสำคัญแก่ผ้าปูโต๊ะและผ้าเช็ดปาก ในขณะที่หนุ่มสาวในปัจจุบันให้ความสำคัญกับเครื่องถ้วยชามน้อยลง แต่หันไปสนใจซื้อเครื่องครัวทันสมัยมากขึ้น ยิ่งกว่านั้นคนรุ่นใหม่ยังชอบมีเครื่องใช้บนโต๊ะอาหารสองชุด ชุดหนึ่งไว้รับแขก อีกชุดหนึ่งใช้ในชีวิตประจำวัน และชอบเปลี่ยนเครื่องถ้วยชามบ่อยๆ ด้วย นอกจากนั้นชาวฝรั่งเศสยังสนใจซื้อเครื่องใช้ที่เป็นเงินน้อยลง
พฤติกรรมการบริโภคที่เปลี่ยนไปย่อมกระทบธุรกิจเครื่องใช้บนโต๊ะอาหารอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ได้เวลาปรับกลยุทธ์ใหม่เพื่ออนาคตที่ดีกว่า
|
|
 |
|
|